کودکان 6-7 سال به بالا ممکن است به چند دلیل دروغ بگویند:

جلب توجه دیگران :

زمانی که کودک نتواند از روش های خوشایند و پسندیده، نظر والدین، اعضای خانواده و دوستانش را به خودش جلب کند، به دروغگویی و ریاکاری متوسل می شود.

بهتر نشان دادن خود:

در این پونه شرایط عاملی که موجب دروغگویی بچه ها می شود، فقدان عزت نفس و اعتماد به نفس در آنان است. کودکانی که حس ارزشمندی، کفایت و اعتماد به نفس بالایی دارند، هیچ گاه برای بهتر نشان دادن خودشان به دروغ گفتن نیازی ندارند.

ترس از حقیقت گویی:

برخی از کودکان از ترس گفتن حقیق به والدین و نزدیکانشان، شروع به دروغگویی می کنند. این گروه تصور می کنند چون نتوانسته اند خواست ها و انتظارهای پدر و مادرشان را برآورده سازند، از ترس عصبانی شدن و ناسزا شنیدن از آنها دروغ می گویند.

الگوبرداری از دیگران:

دروغگویی رفتاریست که کودک به سادگی از طریق الگوبرداری و مشاهده ی رفتارهای والدین و اعضای خانواده و اطرافیانش یاد میگیرد. برای مثال پدری که از فرزندش می خواهد در پاسخ مراجعی که جلوی در منزل یا پشت خط تلفن منتظر اوست، بگوید” بگو پدرم نیست” دروغ گفتن را به او یاد می دهد.(خانواده و مشکلات رفتاری کودکان و نوجوانان، ترجمه و تألیف ماندانا سلحشور)

تحت فشار قرار دادن کودک:

اگر والدین زمانی که متوجه خطای کودک می شوند او را تحت فشار گذاشته و با پرسش های موشکافانه و مکرر خود او را سوال پیچ کنند ، کودک را به سمت دروغگویی سوق خواهند داد.

بازخورد والدین در برابر دروغگویی کودک:

وقتی خطا و اشتباه ساده کودک را با خشم و عصبانیت جواب می دهید او را مجبور به پنهان نمودن واقعیت برای فرار از این موقعیت می نمایید وهمچنین وقتی در برابر شنیدن دروغگویی و داستانبافی های او با شوخی و خنده با اطرافیان رفتار او را توجیه  تقویت می کنید ، کودک این رفتار را برای خود پسندیده تشخیص میدهد و به تصور اینکه این داستان ها و دروغگویی ها نه تنها زشت نیست بلکه موجب شاد شدن اطرافیان و جلب توجه آنها می شود، آن را به عنوان رفتاری خوب در ذهنش ثبت می کند. (خانواده و مشکلات رفتاری کودکان و نوجوانان، ترجمه و تألیف ماندانا سلحشور)

برچسب نزنید:

هرگز فرزندتان را با لقب ها و برچسب هایی مثل دروغگو، لاف زن و… خطاب نکنید.زیرا او این صفت و برچسب را درونی خواهد کرد و پس از مدتی تبدیل به یک دروغگوی واقعی خواهد شد. در مقابل سعی کنید همیشه این اطمینان را به او بدهید که می تواند تمام صحبت ها و نظراتش را به راحتی با شما در میان بگذارد، حتی اگر کمی غلوآمیز و دور از ذهن باشد.

شناخت کودک:

دقت کنید ببینید فرزندتان در چه مواردی دروغ می گوید، شاید با شناخت بهتر فرزندتان بتوانید مشکل او را حل کنید و کانع از شدت رفتار او شوید.

احترام به حریم خصوصی کودک: احترام به حریم خصوصی کودک و نوجوان می تواند مانع از دروغگویی آنان شود. والدین باید در عین آن که مراقب رفتار و اعمال فرزندشان هستند، به حریم خصوصی آنها نیز احترام گذارند و اطمینان آنها را نسبت به خود جلب کنند

الگوی مناسبی باشیم:

بدون شک کودکان صداقت و راستگویی را از والدین خود می آموزند. آن چه پدر و مادر می گویند، الگو و سرمشقی است برای فرزندانشان تا از این طریق نحوه رویارویی با مسائل و مشکلات را یاد بگیرند. زمانی که والدین و اعضای خانواده سعی می کنند هر واقعه ای را همانطور که اتفاق افتاده است، برای یکدیگر تعریف کنند در حقیقت صداقت و راست گویی را در بین اعضای خانواده خود استوار می سازند.بدین منظور آنها باید محیطی برای فرزندان خود فراهم آورند که حتی اگر کودکان کار اشتباهی هم انجام دهند، بتوانند آن را بدون ترس و دلهره به زبان آورندو برای موفقیت در این امر، بهتر است به جای سرزنش کودک، درصدد یافتن علت خطا و اشتباه کودک بود.

همدلی با کودک:

به کودک بگویید که احساس او را درک می کنید و می دانید که او دوست دارد گاه آرزوهایش به حقیقت بپیوندد. برای مثال وقتی او می گوید”… بهترین فوتبالیست مدرسه است” به او بگویید که می فهمید او دوست دارد که بهترین باشد.

توضیح و صحبت با کودک:

برای کودک توضیح دهید زمانی که ما راست می گوییم، دیگران به ما و گفته های ما اعتماد می کنند و افکار و زفتارشان را بر پایه ی صحبت های ما بنا می کنند. اگر یک نفر مدام دروغ بگوید، هیچکس حرف او را قبول نخواهد کرد و خیلی زود از جمع دوستانش طرد خواهد شد.

تشویق راستگویی:

زمانی که فرزندتان علی رغم این که حقیقت گویی برایش سخت و ناگوار است، راست می گوید، حمایت و توجه لازم را نسبت به این رفتار پسندیده ی او ابراز کنید. اغلب کودکان دوست دارند که والدینشان از این کار آنها قدردانی کنند. اگر آنها دریابند که از طریق راستگویی می توانند توجه اطرافیانشان را جلا کنند، مطمئن باشید که حقیقت را خواهند گفت.

ابراز علاقه و اعتماد:

روش دیگر برای تشویق کودک به راستگویی آن است که علاقه و اعتماد خود را به او نشان دهید. با توجه نشان دادن نسبت به کارها، فعالیت ها و برنامه های روزانه ی کودک و پرس و جو درباره ی آن چه برایش اهمیت دارد، به راحتی می توانید به نقطه ضعف ها و کمبودهای او پی ببرید.

تهدید نکنید:

هیچ گاه کودک را برای راست گفتن تهدید نکنید ، زیرا او را مجبور می کنید که گاهی راست نگوید. هدف ما این است که بچه ها به حقیق احترام بگذارند، نه آنکه از ترس تهدیدهای ما راست بگویند.