ماکانونی یا ماکارونی! زمانی که فرزندتان کلمه‌ای را اشتباه تلفظ می‌کند، مانند “خموم” برای “حمام” یا به کار بردن زمان گذشته اشتباه برای یک فعل مثل “پزید” بجای “پخت” اشتباه او را تصحیح نکنید،او را مسخره یا تنبیه نکنید( او اینکار را عمداً انجام نمی‌دهد ).بهتر است آنچه را او سعی می‌کند بگوید به شکل صحیح یا با عبارت و صدایی عادی تکرار کنید مثلاً “بله وقت حمام رفتن است” یا “هواپیمایی که به کمک بابا ساختی خیلی زیباست” فرزندتان شاگرد بی‌نظیری است و همچنان که با گذشت زمان به ساختار زبانی که بکار می‌برید گوش فرامی‌دهد به اشتباهات خود نیز پی خواهد برد.
در یک سفر طولانی با اتومبیل گاهی توقف کنید تا کودکتان در اطراف گردشی بکند. وقتی در یک روز بارانی در خانه مانده‌اید و او کلافه شده و بیش از حد تقلا می‌کند، موسیقی ای برای او پخش کنید که مناسب حرکات ورزشی باشد و به او یک زیرانداز و چند بالش بدهید تا بتواند به تمرین حرکاتی مانند پشتک زدن یا کاراته بپردازد.
این سن بهترین زمان برای حضور فرزندتان در برنامه‌های ورزشی است که باعث ایجاد خلاقیت در کودک می شود، مثل شنا، ژیمناستیک و کاراته، یعنی ورزش‌هایی که از طریق آن‌ها بتوانند از توانایی‌های تازه‌ی جسمی خود برای پیشرفت در مهارت‌های حرکتی استفاده کنند. این برنامه‌ها باید برای کودکتان سرگرم‌کننده باشند، توانایی‌های او را افزایش دهند و باعث شکل‌گیری حس اعتماد به نفس در او شوند. قبل از هر چیزی باید توجه کنید که هدف از حضور کودک در این کلاس‌ها کشف ستاره‌های ورزشی نیست سعی نکنید از نحوه حرکات فرزندتان ایراد بگیرید یا او را برای انجام کاری تحت فشار قرار دهید چون ممکن است آن فعالیت را رها کند.
اگر در جوانی آرزو داشته‌اید که شناگری ماهر یا فوتبالیستی مشهور شوید و فرزندتان اصلاً به این دو ورزش علاقه ای ندارد، سعی نکنید روی علائق خود بیش از حد سرمایه‌گذاری کنید. شاید در این سن او علاقه‌ای به فوتبال نداشته باشد، ولی چند سال دیگر به آن علاقه‌مند شود، یا شاید کشف کند که شنا بزرگ‌ترین علاقه او در زندگی است سعی کنید به او کمک کنید که استعدادهای خود را پرورش دهد و درعین‌حال هرچند وقت یک‌بار او را با رشته‌های ورزشی جدید آشنا کنید.
اگر می‌خواهید کودکی سرزنده داشته باشید به او آزادی عمل بدهید و در کارهایش او را تشویق کنید. امکاناتی را در اختیار او قرار دهید که بتواند همه انرژی خود را تخلیه کند. به‌این‌ترتیب فرزندتان از نظر احساسی دچار محدودیت نمی‌شود و از فعالیت‌های فیزیکی لذت می‌برد. اگر از این که صبح ها لباس بپوشید و پا به پای او به پارک بروید خسته شده‌اید، صبور باشید ممکن است او در پنج‌سالگی تحرک کمتری داشته باشد و ساعت‌ها از نگاه کردن به کتاب‌هایش یا انجام کار های هنری لذت ببرد.
زمانی که کودکتان با استفاده از گل رس اثری را ساخت طراحی یا نقاشی کرده و یا حتی با لگوهایش خانه ای می‌سازد، درواقع از خود خلاقیت نشان داده است. او مواد مختلف را کشف می‌کند و از آن‌ها برای توصیف چشم‌انداز منحصربه‌فرد خود نسبت به جهان بهر می‌گیرد. وقتی او می‌گوید “نگاه کن ببین چی درست کردم” (او اغلب در طول روز این مطلب را می گوید) شتاب به خرج ندهید که بگویید “چه درخت قشنگی است” حتی اگر مطمئن هستید که او چه چیزی درست کرده است، زیرا ممکن است کودک شما آن را مترسک ببیند و این واکنش شما او را ناراحت کند.
از انتقاد کردن درباره آنچه کودکتان ساخته است اجتناب کنید مثلاً یک مداد را به حالت ایستاده نگه دارید، یا قطعات لگو را کنار هم بگذارید و بگویید “مترسک واقعی این شکلی است”. خلاقیت بخشی از وجود کودک است اگر این خلاقیت از دید شما زیبا نیست ممکن است این تصور در او بوجود آید که خود او هم خوب نیست، تحمل این موضوع ناراحت‌کننده است که فرزندتان در چهار سالگی به این نتیجه برسد که نقاشی کردن بلد نیست یا نمی‌تواندلگوهایش را کنار هم قرار دهد.
کودکتان یک متفکر دقیق است. اگر شما به او بگویید “آن‌قدر ترسیدم که قلبم از جا کنده شد” می‌پرسد “قلب می‌تواند از جایش بپرد بیرون؟” یا بگویید “وقتی که به آدم خوش می‌گذرد انگار زمان سریع‌تر می‌گذرد” می‌پرسد “آیا زمان می‌تواند بدود؟” بعد هم ممکن است با چشم‌های حیرت زده به شما نگاه کند، تا حدی که مجبور خواهید شد در این‌باره برایش بیشتر توضیح دهید. به او بگویید این نوعی “استعاره” است و او از این‌که روش جدیدی در مکالمه یاد گرفته است لذت خواهد برد.
در این سن او برای درک مفاهیم “واقعی” و “خیالی” سخت تلاش می‌کند. از لحاظ عقلانی او می‌داند که کابوس و آدم‌های بد تلویزیون واقعی نیستند، ولی هنوز هم به حمایت شما نیاز دارد.
مهارت‌های یادگیری کودکان تفاوت‌های بسیاری با یکدیگر دارند. اگر دوست کودکتان می‌تواند اعداد بیشتری بشمارد، یا فرزندتان بیشتر ترجیح می دهد گل نقاشی کند تا این‌که اسمش را بنویسد، نگران نشوید، در پایان کلاس اول او می‌تواند بخواند، بنویسد و عملیات ساده ریاضی انجام دهد. حتماً فعالیت‌های فرزندتان را مورد تشویق قرار دهید و هرگز از او انتقاد نکنید. او بیشتر سعی خواهد کرد و احساسی شبیه یک شاگرد شایسته پیدا خواهد کرد.
فرزندتان هر روز از طریق بازی در مدرسه از طریق تلویزیون فیلم و کتاب و مشاهده چیزهای دیگر اطلاعاتی به دست می‌آورد او با چراهای بی‌وقفه از شما سؤال خواهد کرد. کنجکاوی اش او را وادار می‌کند بپرسد “چرا رنگین‌کمان در آسمان است؟” “چرا باران می‌بارد؟” “خورشید شب کجا می رود؟” کودکتان نیاز دارد که در یادگیری با او شریک شوید. وقتی از شما سوال می‌پرسد درواقع سعی می کند آمادگی ذهنی خود را برای صحبت کردن درباره موضوع‌های مختلف نشان دهد و متقاعد شود که همه دانسته‌هایش ارزشمند هستند.
وقتی در نحوه پاسخ دادن مردد هستید در گفتن این جمله‌ها تردید نکنید “باید در این باره فکر کنم”، “واقعاً نمی‌دانم” و یا “اجازه بده وقتی به خانه رسیدیم در این باره بیشتر صحبت کنیم” همچنان‌که درباره مسائلی با او گفت‌وگو می‌کنید باید به خاطر داشته باشید که نحوه درک او از دنیا مانند نوع نگرش یک فرد بالغ نیست او فاقد نگرشی است که شما در طول سال‌های زندگی به دست آورده‌اید و توانایی پردازش اطلاعات کاملاً انتزاعی را ندارد. به همین دلیل باید گفته‌‌های خود را مطابق با قدرت درک او تطبیق دهید.
هر زمانی که مجبورید مفهومی انتزاعی را برای کودکتان شرح دهید باید با مفاهیم ساده‌تر جزئیات آن را بازگو کنید و آن را به تجربه‌های او تشبیه نمایید. به‌‌عنوان مثال اگر از شما بپرسد” آزادی چیست؟” می توانید بگویید “می‌دانی که هر یک از ما در خانه خودمان تا چه حد امکان بیان احساسات خود را داریم، این نوعی آزادی است”.
معروف است که کودکان چهار ساله در طول دوره‌ای بهانه گیر می‌شوند و به زبان کودکانه حرف می زنند. شاید این راهی است تا نشان دهند هنوز هم از دوره کودکی خود دور نشده‌اند، تردیدهایی برای بزرگ شدن دارند، یا آرزو دارند که مثل خواهر یا برادر کوچک خود توجه همه را به خود جلب کنند. زمانی که کودکتان به این نحو حرف می‌زند گاهی کارش را نادیده بگیرید و در مواقع دیگر بگویید “با من عادی حرف بزن تا بتوانم حرف‌هایت را بفهمم” و درنهایت این سیر قهقرایی در حرف زدن برطرف خواهد شد.