عوامل متعددی می تواند عامل ایجاد ترس در کودک شود. برخی از عوامل قابل تشخیص مانند سکونت در منزل جدید، تولد نوزادی در خانواده، غیبت یا مرگ یکی از بستگان نزدیک، آمدن پرستار و مراقب جدید یا شروع مهد و مدرسه، ممکن است ترس‌ها را افزایش دهد.

همچنین ترس‌ها ممکن است در تجربه‌های واقعی زندگی  ریشه داشته باشند هر حادثه‌ی خشونت‌آمیز یا رویارویی خصمانه ای با فرد یا جانوری می‌تواند منشأ ترس‌های کودک باشند. (کلیدهای رفتار با کودک سه ساله، دکتر سوزان ای. گاتلیب، مترجم: زهرا جعفری)

ترس کودک را جدی بگیرید:

جدی گرفتن ترس‌های کودکان مهم‌ترین کاری است که والدین می‌توانند انجام دهند. هنگامی که کودک ترسیده است، به محبت، حمایت و حوصله بیشتری نیاز دارد. باید او را در آغوش گرفت و به او اطمینان داد که از او حمایت خواهد شد. هنگامی که کودک ترسیده است، هیچ صحبت منطقی و مستدلی درباره اینکه هیچ چیز ترسناکی در تاریکی وجود ندارد، ترس او را ریشه‌کن نخواهد کرد. در نمایشنامه ای که دلقکی در آن بازی می‌کند والدین می‌دانند که “نویل” سگ کوچولوی بامزه ای است که صدای عوعوی بلندی دارد و دلقک به‌این‌ترتیب می‌خواهد تماشاگران را بخنداند. اما این رفتار در نظر کودک به گونه‌ی ناراحت‌کننده‌ای تهاجمی است. تحقیر ترس‌های کودکان، مردود شمردن آنها، یا درخواست کنار گذاشتن رفتارهای لوس و بچه گانه تنها به ناراحتی و رنج بیشتر کودکان منجر می‌شود. در این صورت کودک نه‌تنها می‌ترسد بلکه احساس می‌کند که اطرافیانش درک درستی از ترس او و علت آن ندارند.

شفاف سازی کنید:

گاهی ترس‌ها بر اساس برداشت اشتباه و درک نادرست ایجاد می‌شوند. در این صورت شفاف‌سازی موضوع ممکن است مؤثر باشد این شیوه بویژه در مواردی مانند ترس از رعدوبرق مؤثر است.ترس کودکان از رعدوبرق نتیجه افکار خام و ناپخته آنان است کودکان تمایل دارند که شخصیت‌های انسانی را به اشیای بی‌جان نسبت دهند. مثلا صدای رعدوبرق را با ابراز عصبانیت یکسان می‌دانند و از اینکه هدف این احساسات خشمگینانه قرار گیرند، می‌ترسند.

برخی از پدر و مادرها با یک شرح و توضیح ساده علمی با این نوع ترس مقابله می‌کنند و عده‌ای نیز به داستان‌پردازی رو می‌آورند و مثلاً می‌گویند که صدای رعدوبرق، صدای بازی بولینگ فرشته‌ها در آسمان است. در آغوش گرفتن مهربانانه کودک در طول مدت طوفان و رعد و برق می‌تواند این وضعیت را به یک تجربه جالب توجه تبدیل کند فواید باران را برای کودک شرح دهید یا به کودک بیاموزید که فاصله بین صدای رعد و مشاهده برق را با اعداد بشمارد تا فرایند پیشرفت طوفان را پیگیری کند.

حساسیت زدایی:

روحیه نورا به خاطر ترس از سگ ها، ترحم انگیز و رقت بار بود. مادر و پدر برای کمک به او برنامه ای طراحی کردند، به این ترتیب که خواندن کتاب هایی درباره سگ ها و توله هایشان را برای او شروع نمودند. در مرحله بعد نورا را به بازدیدی از یکی از مغازه های فروش حیوانات خانگی بردند. آنها ابتدا بیرون مغازه می ایستادند و سگ ها را از پشت شیشه ی ویترین تماشا میکردند. بعد از چندین هفته، به یکی از محلهای نگهداری حیوانات رفتند که در آنجا مسئول مربوطه، سگ آرامی را در اختیار نورا قرار داد تا آن را نوازش کند. در نتیجه ترس نورا تا حدی برطرف شد که می توانست همراه با همسایه ای که سگش را برای گردش از منزل بیرون می آورد، در کوچه قدم بزند.

توانمند کردن:

خانواده اوری طبق برنامه ای کارهای پیش از خواب او را طولانی کردند تا بتوانند قبل از به خواب رفتن او، زمان بیشتری را با فرزندشان بگذرانند.آنها به او گفتند که همیشه حامی و پشتیبان او خواهند بود و اطمینان دادند که هیچ نوع دیو یا غولی زیر تخت یا کمد او پنهان نشده است، حتی یک حیوان پشمالوی بزرگ در کنار تخت خوابش قرار دادند تا اطمینان بیشتری پیدا کند. والدین او برای برطرف کردن ترس او از تاریکی، در دام برنامه ی جستجوی شبانه برای یافتن غول گرفتار نشدند. جستجوی بی فایده ای که علاوه بر افزودن اضطراب و تشویش کودک، اعتماد او را نسبت به توانایی والدینش به عنوان حامیانش کاهش میداد. (کلیدهای رفتار با کودک سه ساله، دکتر سوزان ای. گاتلیب، مترجم: زهرا جعفری )